Σιάντου, Λισαβόνα: πριν και μετά το φάντο

Μια συνοικία που πήρε το όνομά της από έναν ποιητή

Το Σιάντου πήρε το όνομά του από τον António Ribeiro, έναν δημοφιλή ποιητή του 16ου αιώνα από την Έβορα που έζησε στην περιοχή και είχε το παρατσούκλι chiado, που σημαίνει τρίξιμο. Σύμφωνα με τη Wikipedia, το όνομα υπάρχει από περίπου το 1567, αρχικά για την Rua Garrett και αργότερα για ολόκληρη τη γύρω περιοχή. Ένα χάλκινο άγαλμα του ποιητή τοποθετήθηκε στην Πλατεία Σιάντου το 1925. Η πινακίδα της πλατείας αναγράφει ακόμη António Ribeiro Chiado, poeta do século XVI.

Θέατρα και η όπερα

Το Σιάδο αποτελεί σκηνή θεάτρου εδώ και περισσότερο από δύο αιώνες. Η όπερα της Λισαβόνας, το Teatro Nacional de São Carlos, άνοιξε τη δεκαετία του 1790, αφού ο σεισμός του 1755 κατέστρεψε μια προγενέστερη, και σύμφωνα με τη Wikipedia βρίσκεται στην περιοχή του Σιάδο. Το Θέατρο Trindade και το Θέατρο São Luiz ακολούθησαν τον δέκατο ένατο αιώνα. Μια παράσταση φάντο ταιριάζει απόλυτα με τις συνήθειες της γειτονιάς: πρόκειται για μια συνοικία όπου οι άνθρωποι συρρέουν εδώ και καιρό για να καθίσουν στο σκοτάδι και να ακούσουν.

Καφέ και ποιητές

Τα καφέ και τα θέατρα του Σιάντου αποτελούσαν σημείο συνάντησης αριστοκρατών, καλλιτεχνών και διανοουμένων τουλάχιστον μέχρι τη δεκαετία του 1960, σύμφωνα με τη Wikipedia. Το πιο γνωστό είναι το Café A Brasileira, παλιό στέκι ποιητών όπως ο Fernando Pessoa. Μπορείτε ακόμη να καθίσετε σε ένα τραπέζι και να παρακολουθήσετε τη ζωή του δρόμου. Είναι το ιδανικό μέρος για να περάσετε την ώρα πριν από μια παράσταση.

Τα ερείπια του Κάρμου

Η μονή του Carmo ιδρύθηκε το 1389 από τον Nuno Álvares Pereira. Ο σεισμός της Λισαβόνας το 1755 την κατέστρεψε, και η ερειπωμένη γοτθική εκκλησία στη νότια πλευρά της παραμένει το κύριο ίχνος του σεισμού που είναι ακόμη ορατό στην παλιά πόλη. Τα ερείπια στεγάζουν σήμερα αρχαιολογικό μουσείο, σύμφωνα με τη Wikipedia. Οι ώρες λειτουργίας βρίσκονται στον ιστότοπο του μουσείου. Από έξω, οι ανοιχτές αψίδες κόντρα στον βραδινό ουρανό αποτελούν ένα εντυπωσιακό θέαμα πριν ή μετά από μια παράσταση.

Διαβάστε στη συνέχεια: Fado in Chiado: τι να κλείσετε

Η πυρκαγιά του 1988 και η ανακατασκευή

Στις πρώτες πρωινές ώρες της 25ης Αυγούστου 1988, μια πυρκαγιά ξέσπασε στο πολυκατάστημα Grandella στην Rua do Carmo και επεκτάθηκε στην Rua Garrett και σε άλλους δρόμους, επηρεάζοντας 18 κτίρια, όπως αναφέρει η Wikipedia. Το έργο αποκατάστασης που ακολούθησε, υπό την καθοδήγηση του βραβευμένου με Pritzker αρχιτέκτονα Álvaro Siza Vieira, ανέστησε την περιοχή, και το Chiado έχει έκτοτε εξελιχθεί σε μια από τις πιο πολύτιμες αγορές ακινήτων στην Πορτογαλία. Παρατηρήστε τις βιτρίνες καθώς περπατάτε: η συνοικία είναι παλιά στο πνεύμα, και μέρος του ιστού της είναι νέο.

Βιβλιοπωλεία, καταστήματα και μουσεία

Πολλές από τις εμπορικές επιχειρήσεις του Σιάντου άνοιξαν τον δέκατο όγδοο και κυρίως τον δέκατο ένατο αιώνα, μετατρέποντάς το σε αγαπημένη περιοχή για ψώνια. Η Wikipedia αναφέρει ως παραδείγματα που υπάρχουν ακόμη το Βιβλιοπωλείο Bertrand, που άνοιξε το 1747, και το κατάστημα ενδυμάτων Paris em Lisboa, που άνοιξε το 1888. Το Museu Nacional de Arte Contemporânea do Chiado, στο πρώην Μοναστήρι του Αγίου Φραγκίσκου, βρίσκεται δίπλα στα καταστήματα. Εδώ, ας χαζέψετε τις βιτρίνες παρά τις ώρες λειτουργίας: κάθε επιχείρηση τηρεί το δικό της ωράριο και αυτός ο οδηγός δεν τις παραθέτει.

Σχεδιάζοντας μια βραδιά

Ένα απλό σχέδιο: φτάστε νωρίς, κάντε έναν χαλαρό περίπατο στο Largo do Chiado και στη Rua Garrett και μετά πηγαίνετε στην παράσταση. Στη συνέχεια, φάτε κάτι κοντινά, όπου η επιλογή κυμαίνεται από ένα γρήγορο σνακ μέχρι ένα μεγάλο δείπνο. Η παράσταση στη Rua da Misericórdia διαρκεί περίπου 50 λεπτά, οπότε ένα γεύμα ή ένα ποτό χωράει άνετα πριν ή μετά. Φορέστε άνετα παπούτσια, καθώς ο καλύτερος τρόπος να δείτε το Σιάντου είναι με τα πόδια.