Chiado, Lizbona: przed i po fado

Dzielnica nazwana imieniem poety

Chiado wzięło swoją nazwę od Antónia Ribeiry, popularnego XVI-wiecznego poety z Évory, który mieszkał w tej okolicy i nosił przydomek chiado, oznaczający pisk. Według Wikipedii nazwa istnieje od około 1567 roku — początkowo określała Rua Garrett, a później całą okolicę. W 1925 roku na placu Chiado stanął brązowy posąg poety. Tablica na placu wciąż głosi: António Ribeiro Chiado, poeta do século XVI.

Teatry i opera

Chiado od ponad dwóch stuleci jest dzielnicą teatralną. Lizbońska opera, Teatro Nacional de São Carlos, została otwarta w latach 90. XVIII wieku, po tym jak trzęsienie ziemi z 1755 roku zniszczyło wcześniejszy budynek, a Wikipedia umieszcza ją w dzielnicy Chiado. W XIX wieku dołączyły do niej Teatr Trindade i Teatr São Luiz. Pokaz fado doskonale wpisuje się w zwyczaje tej okolicy: to dzielnica, do której od dawna przychodzi się, by siedzieć w ciemności i słuchać.

Kawiarnie i poeci

Kawiarnie i teatry Chiado były miejscem spotkań arystokratów, artystów i intelektualistów co najmniej do lat 60. XX wieku, podaje Wikipedia. Najbardziej znana jest Café A Brasileira, dawna kryjówka poetów takich jak Fernando Pessoa. Wciąż można usiąść przy stoliku i obserwować ulicę. To naturalne miejsce, by spędzić godzinę przed spektaklem.

Ruiny Carmo

Klasztor Carmo został założony w 1389 roku przez Nuno Álvaresa Pereirę. Trzęsienie ziemi w Lizbonie w 1755 roku go zrujnowało, a zniszczony gotycki kościół po jego południowej stronie pozostaje głównym śladem tego trzęsienia ziemi wciąż widocznym w starym mieście. Ruiny mieszczą obecnie muzeum archeologiczne, według Wikipedii. Godziny otwarcia znajdują się na stronie internetowej muzeum. Z zewnątrz otwarte arkady na tle wieczornego nieba to uderzający widok przed spektaklem lub po nim.

Czytaj dalej: Fado w Chiado: co warto zarezerwować

Pożar w 1988 roku i odbudowa

Wczesnym rankiem 25 sierpnia 1988 roku wybuchł pożar w domu towarowym Grandella przy Rua do Carmo i rozprzestrzenił się na Rua Garrett i inne ulice, dotykając 18 budynków, podaje Wikipedia. Projekt rewitalizacji, który nastąpił, prowadzony przez zdobywcę nagrody Pritzkera, architekta Álvaro Sizę Vieirę, odrestaurował ten obszar, a Chiado stało się od tego czasu jednym z najcenniejszych rynków nieruchomości w Portugalii. Przyjrzyj się witrynom sklepów podczas spaceru: ta dzielnica jest stara duchem, a część jej tkanki jest młoda.

Księgarnie, sklepy i muzea

Wiele z komercyjnych lokali Chiado powstało w XVIII, a zwłaszcza w XIX wieku, czyniąc z tej dzielnicy ulubione miejsce zakupów. Wikipedia wymienia księgarnię Bertrand, otwartą w 1747 roku, oraz sklep odzieżowy Paris em Lisboa, otwarty w 1888 roku, jako przykłady placówek działających do dziś. Museu Nacional de Arte Contemporânea do Chiado, mieszczące się w dawnym klasztorze św. Franciszka, sąsiaduje ze sklepami. Lepiej rozejrzeć się tu po witrynach niż po godzinach otwarcia: każdy lokal działa według własnego rytmu, a ten przewodnik ich nie podaje.

Planowanie wieczoru

Prosty plan: przyjdź wcześniej, spokojnie przejdź się po Largo do Chiado i Rua Garrett, a potem udaj się na spektakl. Później zjedz coś w pobliżu, gdzie wybór sięga od szybkiej przekąski po długą kolację. Spektakl przy Rua da Misericórdia trwa około 50 minut, więc posiłek lub drink zmieści się wygodnie przed nim albo po nim. Załóż wygodne buty — najlepszym sposobem poznania Chiado jest spacer.